Ἡ ἠλεκτρονική μας σελίδα εἶναι μία προσπάθεια ἀντιστάσεως στην ἐπίθεση πού δέχονται οἱ πολιτισμικές μας ἀξίες καί στήν μεθόδευση ἀποσυνδέσεώς μας ἀπό τήν πνευματική μας παράδοση. Οἱ ἀποδομητές γνωρίζουν ὅτι καταλύοντας τήν γλῶσσα καταρρέει ὅλο τό πνευματικό οἰκοδόμημα . Γι᾿ αὐτό ἡ γλῶσσα δέχεται τήν πιο στοχευμένη ἐπίθεση , ὄχι μόνο παθητικῶς ἀμελώντας τήν καλλιέργειά της , ὡς μία πρωταρχική ὑποχρέωση τῆς παιδείας , ἀλλά καί παρεμβατικῶς μέ τόν ἐκφυλισμό πού ἔχει ἐπιφέρει ἡ ἐπιβολή τοῦ μονοτονικοῦ .
Δέν εἶναι τό αἴσθημα τῆς ἐπαρκείας πού μέ ὠθεί νά καταθέσω την πρότασή μου σέ αὐτήν τήν προσπάθεια , ἀλλά ἡ ὀδύνη καί η ἀγωνία γιά τήν διαφύλαξη τού κοινοῦ ἀγαθοῦ τής Ἐλληνικῆς Γλώσσας , πού λαμβάνει ὑπαρξιακές διαστάσεις ὡς πρός την ἐπιβίωσή μας καί τήν ἱστορική μας συνέχεια , ὡς λαοῦ , ὡς ἔθνους , ὡς φορέως τῆς οἰκουμενικής ἀξίας τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμού καί τῆς ὀρθοδόξου παρακαταθήκης . Καταθέτω τήν πρότασή μου μέ μία κριτική ματιά ὄχι μόνο στά σημερινά ἀπαράδεκτα , ἀλλά καί στά τρωτά τῆς παιδείας , πού καί ἐμείς λάβαμε , οἱ πρό τοῦ μονοτονικοῦ . Ἐγώ δέν εἶμαι ἐκ τῶν εἰδικῶν , ἔχω ὅμως μία ἀναζήτηση . Ἐδῶ στό διαδίκτυο δέν θά ἱδρύσουμε κάποια Ἀκαδημία , οὔτε θά κάνουμε κάποια ἐπιστημονική διατριβή . Ἡ ταπεινή μας προσδοκία εἶναι νά βοηθήσουμε τόν συνάνθρωπο νά ἔρθει σέ ἐπαφή μέ τά διαμάντια τῆς πνευματικῆς μας κληρονομιᾶς , κλασικῆς καί ἐκκλησιαστικῆς καί νά βελτιώσει τό γλωσσικό του ἐπίπεδο . Ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού διαθέτουν ἐκφραστική δύναμη , ἀλλά στεροῦνται παντελῶς την γραμματολογική γνώση καί τά ἀτυχήματα αὐτῆς τῆς ἐλλείψεως εἶναι πολλές φορές φαιδρά . Δέν εἶναι δυνατόν νά στεκόμαστε ἀπαθείς σέ αὐτά τά φαινόμενα τῆς ἀγλωσσίας .
Στήν γλῶσσα ἔχουν ἀποτυπωθεῖ οἱ περιπέτειες τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου . Κοιμηθήκαμε τό 1453 με τήν γλῶσσα τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμά καί ξυπνήσαμε στά πρῶτα βήματα τοῦ ἐλευθέρου βίου με τίς διαμάχες περί δημοτικῆς καί καθαρευούσης . Δεν ὑπάρχει δημοτική και καθαρεύουσα . Ὑπάρχει ἡ μία και ἐνιαία Ἑλληνική γλῶσσα . Ὅλα τά ἄλλα εἶναι πολιτικοϊδεολογικές παραμορφώσεις . Ἡ ἀπώλεια δομικῶν στοιχείων τῆς γλώσσης , ὅπως τό ἀπαρέμφατο , ἡ δοτική πτώση καί ἐσχάτως ἡ ἐπιβολή τοῦ μονοτονικοῦ , ἔχουν φέρει τήν γλῶσσα σέ ἕνα ἀδιέξοδο . Ἐλεύθερη καί δημιουργική ἐξέλιξη δέν τό λές αὐτό παρά ἐκφυλισμό καί ἀποσύνθεση . Ἐάν δεχθούμε , ὅτι ἡ γλῶσσα ἀνεξέλεγκτα ἐξελίσσεται , διερωτώμεθα ποιά θά εἶναι ἡ ἐξέλιξη τῆς σημερινῆς ὁμιλουμένης δημοτικῆς. Ἔχουμε τήν ἐντύπωση , ὅτι ἡ παιδεία ἔχει ἀφήσει τήν Ἑλληνική γλῶσσα στήν τύχη της , ὥστε νά τήν πάρει τό ποτάμι τῆς λήθης .
Τίς ἐλλείψεις τῆς παιδείας ἐκμεταλλευόμενοι οἱ ἐκκλησιαστικοί ἀποδομητές , ἀδαείς οἱ ἴδιοι σέ ὅποια βαθμίδα κι ἄν ἀνήκουν , μεταφράζουν τά ἐκκλησιαστικά κείμενα γιά νά ποῦνε τόν ἰχθύ ψάρι , τό ποίμνιο κοπάδι , τό στέαρ παχιά κρέατα . Ὅμως οἱ λόγιες λέξεις καί ἐκφράσεις ἔχουν διαφοροποιηθεῖ ἐννοιολογικά ἀπό τίς χρηστικές ἐμπλουτίζοντας τήν γλῶσσα . Ἄλλο εἶναι τό ποίμνιο και ο ποιμένας , πού δείχνει λογική στοργή καί φροντίδα και ἄλλο τό κοπάδι , που εἶναι ἀπαξιωτικό . Ἄλλο τό ἁλιεύω ἀνθρώπους καί ἄλλο τό ψαρεύω ἀνθρώπους . Ἄλλο τό « ἐκ στέατος καί πιότητος ἐμπλησθείη ἡ ψυχή μου » πού εἶναι μία ποίηση και ἄλλο «τά παχιά κρέατα » πού παραπέμπουν στήν χοληστερίνη. Οἱ ἴδιες λέξεις στήν λόγια και στην χρηστική τους μορφή διαφοροποιοῦνται ἐννοιολογικά . «Γιατρέ ἀδύνατον ! Το παιδί εἶναι ἀδύνατο » Ἄν ἡ παλέτα τῆς γλώσσης διαθέτει αὐτές τίς λεπτές ἀποχρώσεις ἐσύ παπά μου , γιατί τίς ἰσοπεδώνεις ;
Ἀπό ταπείνωση λένε ,γιατί τούς πέφτει βαρύ τό προνόμιο τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης ,γιά νά μήν αἰσθάνονται ἄσχημα καί ζηλεύουν οἱ ἄλλοι λαοί πού δέν τό ἔχουν! Οἱ ἄλλοι λαοί καθόλου δέν αἰσθάνονται άσχημα καί δέν ζηλεύουν , γιατί οἱ πολιτισμικές ἀξίες εἶναι πανανθρώπινες και δέν ἀνήκουν ἀκοκλειστικά σέ κανένα λαό , ἀλλά ἀνήκουν στήν παγκοσμιότητα . Ἀποκλειστική εὐθύνη τοῦ κάθε λαοῦ ἀπέναντι στήν ἀνθρωπότητα εἶναι μόνο νά τίς διαφυλάξει.
Ὁδηγός μας σέ αὐτήν τήν προσπάθεια εἶναι τά δύο πλέον καταξιωμένα ἐγχειρίδια Γραμματικῆς καί Συντακτικοῦ τοῦ Ἀχιλλέως Τζάρτζανου καί μέ σταθερή ἀναφορά σε αὐτά . Ξεκινούμε βεβαίως ἀπό μία ἀφετηρία διαφορετική ἀπό τά καθιερωμένα διδακτικά εἰωθότα . Εἴμαστε ἀπηλλαγμένοι ἀπό τήν βαθμοθηρία τού ἐκπαιδευτικοῦ συστήματος καί αὐτό μετρᾶ ὡς πλεονέκτημα . Παρ’ ὅλο πού τά δύο ἐγχειρίδια τοῦ Τζάρτζανου θά πρέπει νά εἶναι ὁ σύντροφος τοῦ μαθητοῦ , ὁ Τζάρτζανος ἀπευθύνεται κυρίως στους διδάσκοντας καί δέν ὑποδεικνύει κανένα διδακτικό μοντέλο . Ἡ στοχοθεσία εἶναι στήν εὐχέρεια τῶν διδασκόντων ἀνάλογα μέ τόν λόγο τῆς διδασκαλίας . Ἐμείς ὡς λόγο θέτουμε τήν βιωματική προσέγγιση τῶν κειμένων , ἡ ὁποία θά ἐνεργοποιήσει τήν ἄμεση ἀντίληψη τοῦ μαθητοῦ , ὥστε ἡ ἐκμάθηση τῶν Κανόνων νά μήν εἶναι μηχανική καί ἀγχωτική , ἀλλά μία διαδικασία χαλαρή , φιλική καί οἰκεία μέσα ἀπό την ἐξοικείωση μέ τά κείμενα . Ἐννοεῖται δέν καταργούμε τούς Κανόνες , ἀλλά δέν γινόμαστε δοῦλοι σέ αὐτούς, ὥστε ἡ μελέτη νά καταντᾶ στείρα καί ἄκαρπη. Τά κείμενα πού επιλέγουμε εἶναι ἀπό τά πλέον κορυφαία της κλασικῆς και ἐκκλησιαστικῆς γραμματείας , ἑλκυστικά καί ἐνδιαφέροντα ἀπό πλευρᾶς περιεχομένου καί διδακτικά ἀπό γραμματολογικής πλευρᾶς . Οἱ μεταφράσεις δέν μᾶς ἐνδιαφέρουν παντελῶς καί μέ κανένα τρόπο δέν ὑποκαθιστούν τά κείμενα .
Ὅλοι εἴμαστε μαθητές καί συμμαθητές σέ αὐτή την προσπάθεια καί θά πρέπει νά μᾶς διακρίνει το πνεύμα μαθητείας . Μοῦ εἶναι εὐπρόσδεκτες ὅλες οἱ καλόπιστες ὑποδείξεις καί παρατηρήσεις . Ἐάν αὐτή ἡ προσπάθειά μας τύχη μιάς ἀνταποκρίσεως , μᾶς εἶναι εὐπρόσδεκτη καί ἀναγκαία ἡ συνδρομή εἰδικών φιλολόγων , πού θά ἤθελαν νά συνδράμουν , ἀκόμα καί θεολόγων πού θά ἤθελαν νά διδάξουν τά ἐκκλησιαστικά κείμενα ἀπό πλευρᾶς πνευματικοῦ περιεχομένου , ἀλλά καί ἀπό πλευρᾶς γραμματολογικῆς . Ἡ λέξη ὅμως « εἰδικοί » πολλές φορές εἶναι ἄνευ περιεχομένου, γι΄ αὐτό δέν εἶναι δεσμευτική . Ὁ καθείς πού μπορεῖ νά ἀνταποκριθεί στίς ἀνάγκες τῆς διδασκαλίας εἶναι εὐπρόσδεκτος . Ἀκόμα και ἡ σπουδή αὐτῶν τῶν μαθημάτων ,ἐάν κάποιος θελήσει νά μελετήσει μέ μία συνέπεια , μπορεί νά καταστήσει κάποιον ἱκανό καί νά τά διδάξει . Ἡ μεταλαμπάδευση μᾶς ἐνδιαφέρει καί αὐτήν μπορούν νά τήν κάνουν οἱ ἐργάτες μέ συνέπεια καί ταπείνωση .
Τό ἰστολόγιο μπορεῖ νά χρησιμοποιηθεῖ καί αὐτόνομα ,χωρίς τήν δική μας μεσολάβηση , ἀπό ὅποια ὁμάδα , κοινότητα ἐντός ή ἐκτός τῆς Ἑλλάδος , ἐνορία , κατηχητικά θά ἤθελαν νά ἀναβαθμιστοῦν σέ σχολεῖα , μέ δεδομένο ὅτι τά κατηχητικά δέν ἔχουν πλέον μέλλον ἔτσι γιά κάποιες «θεοκουβέντες» ,ἐκτός κι ἄν ὁ κατηχητής εἶναι ἐμπνευσμένος ἐπιπέδου π.Ἀθανασίου Μυτιληναίου. Οἱ κληρικοί μας ἐπίσης ἔχουν τήν ἀνάγκη ἐπιμορφώσεως ,ὡς προϊόντα καί αὐτοί τῆς κοινωνίας μας καί τοῦ σχολείου μας . Αὐτό ὄχι μόνο δέν μέ δυσαρεστεὶ , ἀλλά ἰδιαίτερα μέ χαροποιεῖ καί εἶμαι πρόθυμη νά συνεργαστῶ καί νά παράσχω ὁπαιαδήποτε διευκόλυνση χρειάζονται , ὅπως νά ἀνεβάσω κάποιο κείμενο,τήν δημιουργία παιδικῶν προγραμμάτων κ.τ.λ. ἐννοεῖται μέσα στό πνεῦμα τοῦ ἰστολογίου.
Στηριζόμαστε στήν τεχνολογία ἐκτιμώντας , ὅτι θά ἐξυπηρετήσει τήν ἐπικοινωνία καί θά ὑποστηρίξει τόν σχεδιασμό μας .Χρησιμοποιοῦμε τήν τεχνολογία ,πού μᾶς παρέχει τό διαδίκτυο, εἴτε γραπτά μέ τήν χρήση κοινοῦ σημειωματαρίου , εἴτε ὀπτικοακουστικά μέ τήν τεχνολογία team. Ἡ διαδικασία εἶναι ἀνοικτή σέ κάθε ἐπισκέπτη , πλήν ὅμως στά μαθήματα συμμετέχουν συγκεκριμένα πρόσωπα μέ ἠλεκτρονική ταυτότητα καί μέ συνείδηση μαθητοῡ.
Ἐλπίζουμε ! Καλή φώτιση !
Λωρίτου Ἑλένη.
1η Νοεμβρίου 2025