1. Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν,Πατέρα,Παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων.
2.Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων· φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸνἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι' οὗ τὰ πάντα ἐγένετο.
3. Τὸν δι' ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καί σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου και ἐνανθρωπήσαντα.
4. Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, καί παθόντα καὶ ταφέντα.
5. Καί ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρα κατὰ τὰς Γραφάς.
6.Καί ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς και καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός.
7.Καί πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος.
8. Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ κύριον, τὸ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν.
9. Εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν.
10. Ὁμολογῶ ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
11. Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν.
12. Καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.
Ἀμήν.
Ἡ μετοχή εἶναι ρηματικό ἐπίθετο , δηλαδή ἔχει ἰδιότητες ρήματος και ἐπιθέτου . Ὡς ἐπίθετο ἔχει γένος , ἀριθμό , πτώσεις . Ὡς ρῆμα δέχεται ἀντικείμενο , δηλώνει ἀφ’ ἑαυτῆς τό ὑποκείμενο , καί δημιουργεῖ τήν μετοχική πρόταση.
Ἡ μετοχή εἶναι τό τρίτο σέ σπουδαιότητα μετά το ρῆμα καἰ τό ἀπαρέμφατο μέρος τοῦ λόγου καί δή ἡ κατηγορηματική μετοχή , μέ την ὁποία διεξοδικά θά ἀσχοληθούμε . Ὅλες οἱ ἄλλες χαρακτηρίζονται ὡς ἐπιρρηματικές καί τίς συναντούμε κατά κόρον στά κείμενα .
Ἡ κατηγορηματική μετοχή συντάσσεται μέ τό ρῆμα εἶναι καί γενικῶς μέ τά ρήματα πού δείχνουν τρόπο τοῦ εἶναι. Συντάσσεται ἐπίσης μέ ρήματα ψυχικοῦ πάθους , ἀνοχῆς , καρτερίας , καμάτου καί μέ ρήματα αἰσθητικά , γνωστικά , μνήμης, μαθήσεως , δεικτικά, ἐλέγχου.
Στήν μετοχική πρόταση , στήν περίπτωση τῆς κατηγορηματικῆς μετοχῆς , ἡ μετοχή ἐκφράζει τό κύριο νόημα τῆς προτάσεως καί τό ρῆμα παίρνει θέση ἐπιρρήματος.π.χ. Ὁμολογουμένως ὁ Κύριος γεννήθηκε καί δέν ποιήθηκε καί κατήλθε καί σαρκώθηκε καί ἐνηνθρώπισε κ.τ.λ.
Στό κείμενό μας,στό Σύμβολο τῆς Πίστεως , ὅλες οἱ μετοχές , πού ἔχουμε σημειώσει, ἐξαρτῶνται ἀπό τό γνωστικό ρῆμα πιστεύω , πού ἰσοδυναμεῖ μέ τό γνωστικό ρῆμα οἶδα , γνωρίζω κ.τ.λ. Συνεπῶς εἶναι κατηγορηματικές μετοχές καί ἐκφράζουν τρόπον ὑπάρξεως τῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος , δηλαδή
γραμματολογικώς ἀποδίδεται μέ ἀπόλυτη ἀκρίβεια ἡ δογματική διδασκαλία τῆς ἐκκλησίας περί τῶν ὑποστατικῶν ἰδιωμάτων τῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος .
Συνεπῶς ἄς ἀπαντήσουμε στούς αἱρετικούς καί μεταπατερικούς οἰκουμενιστές , πού καμώνονται τούς ταπεινούς , ταπεινοί καί ἐλεήμονες ἄς εἶναι στήν δική τους περιουσία καί ὄχι στήν περιουσία τοῦ Θεοῦ . Ὁ Θεός τήν Ἑλληνική γλῶσσα διάλεξε γιά τήν διατύπωση τῆς δογματικῆς διδασκαλίας τῆς ἐκκλησίας Του καί μάλιστα μέ τήν μορφή , πού αὐτό ἱστορικά ἔγινε , καί ὄχι στήν σημερινή οὔτως ἤ ἄλλως προβληματική ὁμιλουμένη , πού ἔχει ἀπωλέσει τό σφρῖγος καί τήν ἐκφραστική της δύναμη .